هرچه کردم نتوانستم مطلبی برای اربعین اباعبدالله(ع) بنویسم؛
راستش دلم یاری نکرد.
وقتی این نوا را میشنم، دلم هوایی میشود:
حدیث عشق تو دیوانه کرده عالم را
به خون نشانده دل دودمان آدم را
غم تو موهبت کبریاست در دل من
نمیدهم به سُرور بهشت این غم را
غبار ماتم تو آبرو به من بخشید
به عالمی ندهم این غبار ماتم را
به نیم قطرهی اشک محبتت ندهم
اگر دهند به دستم تمام عالم را
به یمن گریه برای تو روز محشر هم
خموش میکنم از اشک خود جهنم را
اگر بناست دمی بی تو بگذرد عمرم
هزار بار بمیرم نبینم آن دم را
من جدا شدن از کوی تو خدا نکند
خدا هرآنچه کند از توام جدا نکند
به غبار حرم کرب و بلایت سوگند؛ دوست دارم که شبی در حرمت گریه کنم.
متأسفانه شاعر خوش ذوق ابیات بالا را نمیشناختم تا در اینجا ازشان تشکر کنم.
http://www.bachehayeghalam.ir/diary/010455.php

































