ایهود اولمرت

اولمرت در سال 1945 يعنی سه سال قبل از تاسيس کشور اسرائيل در بنيامينا ، در خانواده ای که از نظر سياسی بسيار فعال بود متولد شد. پدر وی يکی ازموسسين گروه صهيونيستی ايرگون بود.
در ارتش افسر يك يگان جنگنده پياده نظام و درعين حال خبرنگار جنگ يك روزنامه بود. وي فارغ‌التحصيل رشته‌هاي روانشناسي، فلسفه و حقوق از دانشگاه اورشليم است در سال 1966 اولمرت به شمول تامير، موسس حزب ليبرال، پيوست و در سال 1973 به عنوان نماينده هشتمين دوره پارلمان رژيم صهيونيستي (كنيست) انتخاب شد.. اواسط دهه 80 از ليكود خارج شده و بيرون از چارچوب و حوزه اين حزب به فعاليت سياسي ميپرداخت. 
وي در آن زمان 28 ساله بود و از آن پس موفق به حضور در دوره هاي نهم، دهم و يازدهم پارلمان به عنوان نماينده حزب ليبرال شد. در سال 1985 به حزب ليكود بازگشت و به عنوان نماينده اين حزب در دوره دوازدهم، سيزدهم و چهاردهم مجلس حضور يافت. وي در طي سال‌هاي 1981 تا 1988 از اعضاي كميسيون‌هاي مختلف مجلس از جمله كميسيون امنيت داخلي و خارجي، كميسيون اقتصادي و نيز كميسيون فرهنگي و آموزشي بود. در طول سال‌هاي 1988 تا 1990 اولمرت وزير امور اقليت بود و از سال 1990 تا 1992 به عنوان وزير بهداشت تغييراتي بنيادين در ساختار بيمارستان‌هاي دولتي ايجاد كرد كه اثرات اين اصلاحات تا به امروز پايدار و آشكار است.
اواخر سال 1993 وي با اختلاف زيادي از رقيب خود تدي كولك به عنوان شهردار اورشليم انتخاب شد.
در آنموقع او از ايده حق حاکميت مسلم اسرائيل بر يک بيت المقدس يکپارچه، و اينکه اسرائيل نبايد از نوار غزه و بخش هايی از ساحل غربی خارج شود، بدون هيچگونه انعطاف پذيری دفاع می کرد.
در حقيقت او کنترل اسرائيل بر بيت المقدس شرقی يعنی بخش عرب نشين شهر بيت المقدس را که در جنگ اعراب و اسرائيل در سال ۱۹۶۷ به اشغال اسرائيل درآمده بود تقويت کرد. وی پروژه های خانه سازی برای يهوديان را با سرعت بيشتری به اجرا درآورد و دستور تخريب خانه های فلسطينيان را با شدت و حدت به اجرا می گذارد.
اولمرت با موافقت نامه کمپ ديويد در سال ۱۹۷۸ که درباره روابط مصر و اسرائيل بود و نيز توافق اسلو در سال ۱۹۹۳ با فلسطينيان مخالف بود. ولی بتدريج عقايد اولمرت تغيير يافت و از موضع سنتی جناح راست اسرائيل فاصله گرفت.
اواخر سال 1998 نيز بار ديگر توانست مجدداً شهردار منتخب اورشليم شود.
پس از انتخابات مجلس شانزدهم، اولمرت به عنوان وزير صنايع و بازرگاني كابينه شارون و معاون وي آغاز به كار كرد.
پس از استعفاي نتانياهو از مقام خود به عنوان وزير اقتصاد در اكتبر 2005، اولمرت جانشين وي شد.وي هيچ‌گاه از انتقادات صريح و شديد خود از نتانياهو مبني بر اينكه او را سياستمدار بازار راديكالي خوانده بود، عقب نشيني نكرد
اهود اولمرت بعنوان يک عضو مهم کابينه آقای شارون از لزوم تخليه نوار غزه و بخش هايی از ساحل غربی سخن گفت.
در تابستان گذشته ايده های اولمرت عملی شد و شهرک نشينان يهودی مجبور به تخليه نوارغزه شدند.
در پی مخالفت عده قابل توجهی از اعضای حزب ليکود با اين برنامه، شارون از اين حزب کناره گيری کرد و حزب کديما را تاسيس کرد. طولی نکشيد که اهود اولمرت به حزب کديما پيوست.
اولمرت پس از كنار رفتن شارون از صحنه ي سياسي اسرائيل ، كفيل نخست وزيري شد و سرانجام در انتخاباتي كه در 28مارس2006 (8فروردين) انجام شد به نخست وزيري اسرائيل رسيد.