تورات

تورات Torah واژه اي است قديمي در زبان عبري و معناي آن هدايت و ارشاد است. تورات كتاب مقدس يهوديان است كه تاريخ و شريعت و عقايد آنها را در برمي گيرد.
کتاب مقدس دارای دو بخش عهد عتیق (قدیم) و عهد جدید می باشد .که عهد عتیق دارای 39 باب می باشد که به این بخش ها« سِفر» گفته می شود .عهد جدید که مورد قبول مسیحیان می باشد نیز دارای 27 سفر می باشد .
مسيحيان به آنچه كه در تورات آمده ايمان آوردند و آن را به سفرهاي عهد جديد اضافه كردند (انجيل هاي چهارگونه و نامه نگاري هاي و سيرت رسولان) ولي بعضي از آنها به همه تورات ايمان نياوردند و با يهوديان در سه مورد مخالفت كردند. نخست : همه اسفار آن را قبول نكردند. به ويژه پروتستانها كه هفت سفر را كه از نظر يهوديان اسكندريه در دوره روميان و پس از آن مورد قبول بود، در زماني كه عهد جديد را نسخ مي كردند، رد نمودند. اين اسفار عبارتند از : طوبيا، يهوديت، حكمت، يشوع، فرزند سيراخ، پيشگويي باروك، و مكابيهاي اول و دوم، اينها همان سفرهايي هستندكه يهوديان فلسطين نيز در همان زمان قبول نداشتند: دوم: در نام گذاري برخي سفرها بود و بنابراين نام اين سفرها نزد پروتستانها، لاويها و صموئيل اول و دوم و پادشاهان اول و دوم شد، و نزد كاتوليك ها: به ترتيب اخبار پادشاهان اول و دوم و سوم و چهارم شد. سوم: اضافه كردن «كلمه پيشگويي» در سفرهاي انبيا در نسخه كاتوليك ها ، بود.
درمنابع گفته شده است كه قديمي ترين قرائت تورات به زبان عبري در سال 444ق.م روي داد. در آن زمان، پيامبر عزرا، يهوديان را به شنيدن قسمتي از آن دعوت كرد و پس از پايان يافتن آن، كساني كه در آن جا گرد آمده بودند، قسم ياد كردند كه از آنها اطاعت كنند و آنها را دستورات دنيا و دين خود قرار دهند. در زمان بطلميوس ويلادلفوس (242-285ق.م) پادشاه مصر، يهوديان اسكندريه شكايت بردند كه از فهم سفرهاي تورات به زبان عبري عاجز هستند. بطلميوس، هفتاد و دو تن از فقهاي يهود را در بيت المقدس موظف كرد كه سفرهاي تورات را گردآورند و آنها را از زبان عبري به زبان آرامي يا يوناني ترجمه كنند. اين ترجمه را سپتاگوني Septuagintيا هفتادين ناميدند. در آغاز قرن دوم ميلادي. تورات به زبان سرياني، و در قرن سوم، به قطبي و سپس به زبان حبشي و پس از آن به زبان لاتيني و عربي (188م) و ساير زبانها ترجمه شد.
سفرهاي تورات چه در شكل پروتستاني يا كاتوليك آن يكباره جمع آوري نشد بلكه در چند مرحله انجام گرفت. گرچه سفرهاي انبيا (اشعيا ـ ارمياـ حزپيال ـ دانيال ـ عاموس ـ هوشع ـ عوبدياـ يونان ـ ميخا ـ ناحوم ـ حبقوق ـ صفينا ـ حجّي ـ زكريا ـ ملافي) قديمي ترين سفرها شناخته شده اند اما تاريخ نويسان معتقدند كه سفرهاي پنج گانه نخستين (تكوين ـ خروج ـ للاويين ـ عدر ـ تثنيه) كه «پنتاتوك» ( Pentateuque ) ناميده مي شود تنها در دوران اسارت در بابل (538-586 ق.م) به صورت نهايي خود درآمدند. و در دو قرن بعد نيز اصلاحاتي بر آنها وارد شد. آنان همچنين اعتقاد دارندكه به احتمال زياد سفر دانيال و بعضي از مزامير در دوران حكومت سلوكي ها بر فلسطين و مشخصاً در فاصله سال هاي (165-168 ق.م) تدوين شده باشد علي رغم آن كه بخش بزرگي از عهد قديم شكل شناخته شده خود را در فاصله دوران عزرا و حمله رومي ها به منطقه (حدود سال 64 ق.م) پيدا كرد، اما تكميل آن تا زمان مجمع يامينا در سال 90 ميلادي به درازا كشيد. اين مجمع پس از مذاكرات مفصل، بيشتر سفرهاي شناخته شده امروزي را به رسميت شناخت. در اين سفرها اشاره هايي گذرايي به سفرهاي گمشده وجود دارد. از جمله سفر احبار شمعيا ـ و سفر ياشر و سفر امور سليمان و سفر شريعت الله و سفر تورات موسي و سفر كلام ناثان پيغمبر و سفر احبار روزگار شاه داوود و سفر احبار روزگار پادشاهان يهودا و سفر پادشاهان اسرائيل را ميتوان نام برد. سفرهاي اخير به دو مساله اشاره دارد. نخست آنكه هر يك از پادشاهان يهودا و اسرائيل سفري مخصوص خود داشته اند، دوم آنكه سفرها در زماني نزديك به زمان حوادث آنها، تدوين مي شده و به سبكي كه نويسنده مي خواسته است در مي آمدند. از آنجا كه روايت هاي اسفار به طور شفاهي نقل مي شده اند بيشتر مورّخان احتمال مي دهند كه در يك نسل يا بيشتر همان اتفاقي كه براي تمامي شنيدني هاي شفاهي روي مي دهد، براي آنها نيز اتفاق افتاده باشد. ريشه بسياري از تناقض ها كه قابل قبول نيست نيز در همين مساله است، و تاكيد بيش از حد برخي مسايل ديگر درباره حقيقت داشتن آن مطالب، ايجاد شك و شبهه كرده است، به همين علت بسياري از مورّخان عقيده دارند كه تورات امروزي همان تورات اصلي نيست يا به احتمال زياد همان است با تغييرات كم يا بسيار. بررسي تاريخ تورات اين مطلب را به اثبات مي رساند.
در منابع مقدس آمده است كه موسي پس از آن كه دستورات خداوند را در سينا دريافت نمود آنها را تدوين كرد و به «ملاويها» سپرد تا آنها را در تابوت عهد در «شيلوه» نگهداري كنند. او از آنها خواست كه پس از گذشت هفت سال، در جشن «مظال» آنها را در برابر همه بني اسرائيل بخوانند. خليفه وي يشوع، دستور وي را اجرا كرد و تنها نسخه تورات را نگهداري نمود. در مدت جنگ با فلسطيني ها، يهوديان تورات را براي نگهداري آن و تبرك جستن از آن در تابوت عهد به همراه خود مي بردند. در پي جنگ، فلسطينيان بر تابوت و تورات دست يافتند و به مدت هفت ماه آن را نزد خود نگه داشتند در اين مدت هيچ يادي از تورات نشد، سپس اخبار دلالت دارد كه يهوديان تابوت را بازيافتند ولي بار ديگر در زمان محاصره بيت المقدس توسط بخت النصر فرمانده بابلي (186-588ق.م) تورات مفقود شد. هفتاد سال پس از خرابي بيت المقدس، شخصي به نام عزرا پيدا شد كه مدعي بود سفرهاي مورد علاقه يهوديان را يافته است.
برخي از تاريخ نويسان معتقدند كه عزرا (كه يك يهودي متعصب بود) از احبار يهود، پس از بازگشتشان از اسارت در بابل، برخي كتاب ها و روايت هاي مقدس را كه شنيده بود جمع آوري كرد و اولين نسخه مدرن تورات را از آنها تهيه كرد. او اسناد را به سه دست يا سخن تقسيم كرد: قانون ـ پيغامبران ـ و توبه نامه هاي مقدس.
بخش اول از سفرهاي تكوين و خروج و ملاويها و عدد و تثنيه تشكيل مي شود. بخش دوم از سفرهاي يشوع و قضاوت بار اعوث و پادشاهان و صموئيل و اشعيا و ارميا و مرثيه ها و حزقيال و دانيال و دوازده پيغمبر ديگر و ايوب و عزرا و نحميا و استيل تشكيل مي شود. بخش سوم شامل سفرهاي مزامير و امثال و سرودها و جامعه مي شود.
باستان شناسان چندين نسخه از تورات يا سفرهاي آن را كه در دوران هاي مختلفي تدوين شده بودند يافته اند. جديدترين نسخه اي را كه به دست آمده است، مجموعه سفرهايي است كه در سال 1951 در منطقه بيت لحم پيدا شد. اندكي پيش از آن (سال 1947) در يك غاز در ويرانه قمران در شمال غربي بحر الميت مجموعه ديگري از اسناد خطي به زبان عبري كشف شد كه احتمال مي رود در دوره هلنيستي تدوين شده باشد. اين مجموعه شامل متني از سفر اشعيا و قمست هاي پراكنده اي از سفرهاي ديگر مي باشد.
برخلاف مسلمانان، كه دست به تركيب قرآن، كتاب آسماني خود نزدند، يهوديان چندين بار موضوعات كتاب آسماني خود را تغيير داده و گاهي خلاف آنچه را كه خداوند فرموده، در آن نوشته اند و به قدري در تحريف تورات افراط كردند كه خداوند خطاب به آنان مي فرمايد: «واي بر حال آن كساني كه كتاب را به دست خود نوشته و آن را نازل شده و از طرف خداي مي گويند. واي بر آن دست هايي كه آن را نوشته و واي بر آنچه كه اين ها به دست مي آورند.» (فويل للذين يكتبون الكتب بايديهم ثم يقولون هذا من عندالله .. فويل لهم مما كتب ايديهم ويل لهم مما يكسبون) 79 سوره بقره
قسمتي از مطالب تورات فعلي بدين شرح است: 1-خداوند گاهي، از نظر يهود، به زمين مي آمده و با موسي كشتي مي گرفته ، گاهي غالب و زماني مغلوب مي شده است.
2-خداوند مانند انسان است و دو چشم و دو گوش دارد. و روي پا راه مي رود. مو و زلف هاي قشنگي دارد، از آسمان به زمين آمده و پس از انجام كارهايش دوباره بر مي گردد.
3-حق مسكن با اوست، گاهي در تشخيص خود دچار اشتباه مي شود. از خيلي عوامل موجود بي خبر است، و تا حد زيادي پيمان شكني مي كند به طوري كه در شرط بندي هاي خود با موسي، بر سر پيمان هاي خود نبود. گاهي افسوس كارهاي گذشته اش را مي خورد و زماني هم كه به زمين مي آيد جز ايجاد تفرقه ، كاري از او ساخته نيست و بي نهايت دروغگوست، گاهي اوقات سه تن است و بعضي اوقات يك نفر مي شود.
اين قوم نه تنها صفات فوق را به خداوند نسبت داده بلكه پيغمبران عزيز خدا را هم بدينسان آلوده كرده و گفته اند: پيامبران با زنان نامحرم زنا كرده و بچه هاي نامشروع زيادي پيدامي كنند. اين وصله را به حضرت داوود زده اند: ـ اين افراد با خواهش و تمنا و سپس با زور و قلدري عنوان رسالت را از خدا مي گيرند. آنها دروغگو بوده و ساحر و جادوگر مي باشند. ـ از نسل زنا متولد شده و حرام زاده مي باشند. اين تهمت را به يفتاح پيغمبر زده اند: خود شراب مي نوشند و بدمستي مي كنند مانند نوح پيغمبر ـ بين مردم لخت مادرزاد راه مي روند از آن جمله اشعيا. ـ ريش و سبيل خود را مي تراشند.- خدا از آنان خواسته تا با زن هاي حرام زاده ازدواج كنند تا حرامزاده زياد شود چنان كه به حضرت يوشع پيغمبر اين دستور را داده ـ پيغمبران بعضي اوقات مانند حضرت موسي از دست خدا عصباني شده و با او دعوا و جنگ و ستيز برمي خيزند ـ مردمي ستمكار هستند كه به كودكان و زماني به گوسفندان زور گفته و به آنان فرمان مي دهند.- براي بت ها خود خانه مي سازند كه از برف و باران و آفتاب در امان باشند مانند سليمان پيغمبر ـ پيغمبران مانند حضرت لوط با دختران خود عمل لقاح و نزديكي انجام مي دهند و دختران از پدرشان باردار مي شوند . آنها مردها را مي كشند تا همسران آنها را از آن خويش سازند هر لحظه با يكي از اين زنان خوش مي گذرانند و خيلي از نسبت هاي نارواي ديگر. براي آگاهي بيشتر، به سفر خروج باب 32ـ سفر دوران باب 11ـ سفر پيدايش اصحاح ـ اولين سلاطين اصحاح وسفر پيدايش اصحاح –32 مراجعه فرمائيد. در زير به چند قطعه از كتاب مقدس يهوديان اشاره مي شود:
1- گويند زماني كه حضرت ابراهيم به قول آنان «آبرام» مي خواست وارد كشور مصر شود، چون زني زيبا داشت از ترس اينكه مبادا فرعون او را كشته و زنش را صاحب شود به زن خود گفت «تو بايد در مصر مرا برادر خود معرفي كني چون اگر بدانند تو همسر من هستي براي تصاحب تو مرا خواهند كشت» چون وارد مصر شدند و مردم زيبايي خيره كننده «سارا» را ديدند، به فرعون خبر دادند كه چنين زني وارد اينجا شده، فرعون آنان را خواسته و براي تصاحب زن، بذل مال فراوان كرد و آنها را صاحب گوسفند، الاغ، گاو، غلامان وكنيزان و ماده الاغ شتر كرد و زن را صاحب شد. پس از چندي متوجه شد كه سارا زن ابراهيم بوده نه خواهر او. پس دستور اخراج او را از مصر صادر كرد و تمام آن چه را كه به او داده بود به او بخشيد و پس نگرفت. به قطعه ديگري در وصف طمع و تجاوز يهود ـ با توجه به آنچه كه در تورات آمده ـ به روايت از سفر تثنيه باب اول آيه 6 در زير اشاره مي شود. آنها مي گويند:
ما از يهوه خداي خود پيروي مي كنيم. هم اوست كه در حوريب خطاب همه يهوديان گفت برويد، توقف در اين سرزمين ديگر بس است، اين زمين به اين بزرگي مال شما و در اختيار شما است. پس چرا به آنجا نمي رويد ؟ كنعان، كوه آموريان و عربه و كوهستان، هامون و كناره درياي مديترانه و تمامي شرق اوسط (خاورميانه) از شط فرات تا بيكران، مال شما است. خداوند به يعقوب و آبرام سوگند ياد كرده كه زمين نه تنها مال شماست بلكه نسل اندر نسل مال شما خواهد بود. برخيزيد و پا به سرزمين هاي موعود بگذاريد.
البته اين هم از آن دروغ هايي است كه به قوم خود و خدا نسبت مي دهند تا تجاوز به سرزمين هاي ديگران مجاز جلوه داده شود. قطعه زير هم در باب ستمكاري اين قوم شريف است. آنها مي گویند : چنان كه يهود خدايت به تو دستور داد همانند آتش باش. بسوزان پيش برو و مانند خنجري تيز ببر و پيش بتاز كه هيچ كس را ياراي مقاومت در مقابل تو نخواند بود. اگر بر شهري پيروز شدي، تمامي مردم آن را بكش و زنان، و اموال و بهائم (حيوانات) آنها را غنيمت بگير كه آنها مال تو هستند. تو فقط حق داري از اموال و مليت اسرائيل حمايت كني و به غير از آن هرچه را كه از آن تونيست، نابود ساز. طلا و جواهرات زنان آنها را بستان كه همه متعلق به تو مي باشند ملاحظه كن و ببين كه چگونه يوشع قوم اسرائيل را با خود به اطراف برد. همه سرزمين ها را تصرف كرد و همه مردم آنها را از صغير و كبير از دم تيغ گذراند: پس تـو چـرا رحـم كني؟ تو هم بـكش، بسـوزان و تسخـير كن و به روايـت از صحيـفه يوشـع باب 10 و 28.
_______________________________________
 

اسفار كتب عهد عتيق :
پيدايش
خروج
لاويان
اعداد
تثنيه
يوشع
داوران
روت
اول سموئيل
دوم سموئيل
اول پادشاهان
دوم پادشاهان
اول تواريخ
دوم تواريخ
عزرا
نحميا
استر
ايوب
مزامير
امثال سليمان
جامعه
غزل غزلهاي سليمان
اشعيا
ارميا
مراثي ارميا
حزقيال
دانيال
هوشع
يوئيل
عاموس
عوبديا
يونس
ميكاه
ناحوم
حبقوق
صفنيا
حَجَّي
زكريا
ملاكي

فهرست كتب عهد جديد :
انجيل متي
انجيل مرقس
انجيل لوقا
انجيل يوحنا
اعمال رسولان
رساله‌هاي پولس رسول به روميان
قرنتيان(اول)
قرنتيان(دوم)
غلاطيان
افسسيان
فيلپيان
كولسيان
تسالونيكيان(اول)
تسالونيكيان(دوم)
تيموتاؤس(اول)
تيموتاؤس(دوم)
رساله تيطس
فليمون
رساله به عبرانيان
رساله يعقوب
رساله اول پطرس
رساله دوم پطرس
رساله اول يوحنا
رساله دوم يوحنا
رساله سوم يوحنا
رساله يهودا
مكاشفه يوحنا